zondag 28 augustus 2011

De eerste week in Finland

Moi,
Ondertussen ben ik hier al iets meer dan een week en alles gaat zo zijn gangetje. Ik heb nog steeds niet het besef dat ik hier voor 10 maanden zal blijven, maar dat zal misschien nog wel komen eens de eerste maand om is.

Maandag 22 augustus was mijn eerste schooldag. Ik was heel erg zenuwachtig, want een nieuwe school met nieuwe mensen in een andere taal is niet niks! Maar alles verliep heel erg vlot. Eerst moest ik mijn vakken kiezen. Ik kon vanalles kiezen, maar sommige dingen zouden te moeilijk zijn voor mij omdat ik (nog) geen Fins versta. Ik koos wiskunde, geschiedenis, LO, kunst en Engels. Ik volg les in de eerste graad. Hier zitten leerlingen van ongeveer 15-16 jaar. Voor Engels zit ik bij de tweede graad, dit zijn leerlingen van 16-17 jaar. In de eerste graad krijg je nog geen Engels, daarom dat ik enkel voor Engels bij de tweede graad zit. In alle twee de klassen zitten super leuke mensen. Heel erg veel les heb ik niet. Op maandag begint mijn school om 9uur en mijn laatste les is om 11.45u tot 12.30u en dan mag ik naar huis. Op dinsdag beginnen mijn lessen ook om 9uur tot kwart na 2. Hiertussen heb ik 2 lesuren geen les, dus dan kan ik doen wat ik wil. Ook op woensdag beginnen mijn lessen om 9uur en eindigen om kwart na 1. Op donderdag is het zoals andere dagen: beginnen om 9uur en eindigen om kwart na 2. Hiertussen heb ik wel een uurtje geen les. Vrijdag is my lucky day, want dan kan ik een uurtje langer slapen! Dan begint mijn eerste les pas om 11.45u!!! En om 15u mag ik naar huis.
Iedere morgen moet ik met de bus naar school. Naar school gaan is geen probleem, ik stap gewoon uit wanneer iedereen uistapt. Maar van school naar huis gaan is een hele opgave!! Ik moet steeds vragen aan iemand wanneer ik precies op de ‘stopbel’ moet duwen. Heel de weg lang zie je hetzelfde: bomen. Dus je kan geen punt zoeken om te weten wanneer je moet bellen. Maar de mensen van mijn klas helpen me heel erg goed. Soms vragen ze aan de buschauffeur om te stoppen aan mijn halte en ze hebben op een papiertje de naam van mijn halte geschreven zodat ik dat aan de buschauffeur kan laten zien als zij er niet zouden zijn. Heel erg lief vind ik dat.

Woensdagavond ging ik met mijn contact persoon (Anne) naar Jyväskylä. Ze liet me enkele handige plekjes zien zoals het treinstation, de cinema,… We gingen opzoek naar een winkel waar ze sim-kaarten verkochten, want ik had een Finse simkaart nodig. We vonden er eentje en ik kocht meteen ook een nieuwe gsm (een simpele en de goedkoopste die er was). Zo kan ik mijn Belgische nummer behouden en mijn Finse. Nadat we dit gedaan hadden gingen we nog even iets drinken en hebben we wat gepraat over mijn leven in België en mijn leven tot nu toe in Finland en dat soort dingen. Het was heel erg gezellig.
Ik vertelde haar dat ik eens graag zou uitgaan, maar dat het moeilijk was omdat al de mensen die ik ken van mijn klas nog te jong zijn. Ze zei dat ze een meisje kende dat wel eens uitging. Dus ze gaf me haar gsm nummer en zo konden we smsen en misschien samen uitgaan. Mijn Finse nummer staat hier ook op mijn blog (rechts bij contact). Op de terugweg naar huis zijn we nog bij een soort restaurant gestopt. We gingen met de lift naar de bovenste verdieping en zo had je een mooi uitzicht over Jyväskylä.

Vrijdag het eerste uur (voor hun het 2de) gingen we naar de kerk. Er werden wat teksten voorgelezen en voor de rest zong iedereen wat liedjes. Natuurlijk kon ik niet meezingen. De kerk zag er wel leuk uit, niet zo kerk-achtig als bij ons, maar toch zag je dat het een kerk was. De laatse twee uren had ik LO. Niet iedereen van mijn klas doet mee met LO dus we waren maar met een paar. Net de meisjes waarmee ik altijd optrek waren er niet bij, dus was ik nu eens bij andere mensen van mijn klas. En dat was zeer fijn. Ik heb getennist, gevolleybalt en gebadmintont met een meisje waarvan ik dacht dat ze nooit met mij zou praten. Echt een super toffe. Ze zegt dat ze niet zo goed Engels kan, maar ze doet wel moeite om met mij te praten en mij Fins te leren. Als ik een woordje wil weten in het fins dan moet ik het gewoon vragen en dan helpt ze mij.
Er is ook een meisje dat me altijd helpt met wiskunde, ook zij heeft moeite met Engels praten maar ze helpt me wel heel goed.  Ze kunnen allemaal beter Engels dan ze zelf denken!!
Mijn eerste schoolweek zit er al op en ik begin steeds meer te merken dat alle mensen van mijn klas openbloeien. Er hangt een leuke sfeer in de klas en iedereen is een voor een super vriendelijk.

Zaterdag ’s morgens was ik al héél vroeg wakker. Het is hier al licht rond 5uur en ik heb hier niet echt gordijnen. Het zijn meer twee lapjes stof die als versiering dienen. Ik was niet alleen vroeg wakker door het licht, maar ook door de kindjes die al heel vroeg wakker zijn. Het is normaal dat kindjes veel lawaai hebben en het moeilijk is om zich stil te houden, maar ’s morgens kan ik dat kabaal toch wel even missen! Als middageten at ik frietjes met ei!! Opzich was het wel lekker, maar er zat zoveel zout op de frietjes. Het heeft me wel gesmaakt.
’s Namiddags gingen we naar vrienden van Paula en Markku. We reden met de auto meer naar de oosterlijke richting en na een uurtje kwamen we daar aan. Eerst hebben we wat aan het meer gezeten en een beetje gepraat over vanalles en nog wat. Terwijl wij aan het meer zaten, staken de twee mannen de BBQ aan. Na een klein uurtje was het eten klaar en konden we met zijn alle aan tafel gaan. Ik vond het wel lekker, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik liever de BBQ van thuis in België heb! Nadat we hebben gegeten gingen eerst de mannen in de sauna en daarna de vrouwen. Eerst gingen we 10 minuten in de sauna kwamen we uit de sauna en gingen we zwemmen in het meer. Dit keer heb ik het wel gedaan, maar het was zo koud!!! Zeker in je naakie ;). Dit hebben we misschien 3 keer gedaan en toen hebben we ons terug aangekleed en zijn we naar huis gegaan. Het was een zeer gezellige avond.

Ook vandaag was ik alweer heel vroeg wakker, ik vrees dat ik ermee zal moeten leven!! Vandaag heb ik niet echt veel gedaan, ik heb me vooral een beetje verveeld… natuurlijk is dat niet zo fijn, maar zo een momenten zullen er nog wel eens komen.
Het klinkt misschien raar, maar ik ga blij zijn als ik morgen terug naar school kan gaan! Daar zie ik mensen van ongeveer mijn eigen leeftijd en daar is het wat rustiger dan hier thuis. Ik word soms gek van de kinderen, altijd aan het vechten, roepen, wenen,… nooit eens gewoon rustig. En ik heb soms mijn rust nodig, maar die krijg ik hier niet of toch nauwelijks.

Weetjes over mij en Finland:
-    Niet alle Finse mensen zijn verlegen. Sommige durven geen Engels te praten omdat ze denken dat ze dat niet kunnen, maar eens we aan het praten zijn bloeien ze helemaal open.
-    Iedereen loopt zomaar op zijn sokken in de school.
-    Sommige Finnen bij mij op school dragen super vreemde kleren combinaties.
-    De ‘lijn bussen’ hier in Finland zijn bussen waarmee wij in België op schoolreis gaan.
-    In de badkamer is geen spiegel, enkel een bad, douche en sauna. De spiegel en de lavabo zijn op het toilet, dus ik moet me iedere morgen klaarmaken op het toilet! Super vreemd in het begin maar nu ben ik het al gewoon.
-    Op ‘Hankasalmen Lukio’ krijgen we iedere middag warm eten.
-    De lunch is heel erg vroeg: 10.30u!!!! Dus als ik terug kom van school sterf ik bijna van de honger.
-    Paula kan super lekker koken en bij iedere maaltijd eten we brood met boter en ik moet zeggen, dat bevalt me wel heel erg.
-    Internet is hier nog erger dan bij mijn thuis in België!!!
-    Hier zitten ontzettend veel muggen en natuurlijk krijg je dan ook duizend muggenbeten. En NATUURLIJK ben ik daar weer allergisch voor. Ik had een muggenbeet op mijn been en mijn been was zo dik dat ik mijn botten niet meer aankreeg!!! Enkele dagen daarna had ik er eentje op mijn voet en dit werd dan een patat van een voet. Gelukkig verzorgt Paula me goed.
-    Hier in Finland kunnen ze mijn naam niet uitspreken, heel erg grappig. Als ze vragen hoe ik heet en ik dan ‘Marijne’ zeg, dan lachen ze en knikken ja. Hier in mijn gastgezin kunnen ze het ondertussen wel, maar op school heb ik nog nooit iemand mijn naam horen zeggen.
-    Ik eet normaal geen tomaten, maar bij iedere maaltijd op school en thuis krijgen we een salaatje en natuurlijk zitten daar tomaten in. Uit beleefheid eet ik die natuurlijk op. Ondertussen heb ik misschien al elke dag tomaten gegeten. (Ik vind het nog steeds niet lekker.)
-    Finnen verwisselen vaak ‘she’ and ‘he’. Dit is oms wel verwarrend in een gesprek.
-    Heel veel Finnen bij mij op school hebben een scooter waarmee ze naar school gaan.
-    Boeren laten in Finland kan en mag. HUP zomaar een boerke aan tafel en niemand die reageert. Super fijn ;)!
-    Ik ken al enkele Finse woordjes zoals ‘kiitos’, wat danku betekent. Dit gebruik ik vaak. Bijvoorbeeld na het eten, als ik uit de bus stap,… En ‘moi’ zeg je als je iemand tegen komt. Dus als ik aan het wandelen ben zeg ik wel eens ‘moi’. Ik versta meer woordjes dan ik er zelf kan zeggen, de uitspraak is niet voor mij weggelegt!
-    Ik heb al meer als een week geen Nederlands meer gesproken! Ik denk nu zelfs al vaak in het Engels!!
-    Ik drink hier super veel fruitsap en dat werkt goed (mama, je zal wel weten wat ik bedoel hè!)
-    Hier in Finland heb ik op een week tijd nog maar een stuk of 3 glazen frisdrank gedronken, terwijl ik in België super veel frisdrank dronk!
-    Af en toe verveel ik me wel eens, dan wil ik eens een boek lezen of een tijdschrift, maar in het Fins is dat moeilijk. Dus als ge u geroepen voelt, stuur eens een tijdschrift naar mij op ;).
-    Ik ben een beetje te lui voor foto’s te maken, dus op deze blog staan alleen foto’s van mijn kamer. Zo zien jullie ook waar ik slaap.
-    …




Lieve groetjes,
Marijne (Marina, Marine, Marinje,…)

zondag 21 augustus 2011

De eerste dagen in Finland

Hei,
Vrijdag 18 augustus vetrokken we (mama, Lisa, Jos en ik) om 7uur 's morgens naar Zaventem. Ik voelde de zenuwen al een beetje komen, maar eens aangekomen in Zaventem waren die zenuwen ook alweer verdwenen en kon ik alleen maar denken 'hopelijk zijn mijn koffers niet te zwaar!!'. Maar gelukkig waren ze niet te zwaar. Na een kort afscheid vertrokken we met z'n vijf naar de plek waar het vliegtuig zou opstijgen. We moesten nog een klein uurtje wachten en besloten even naar de winkeltjes te gaan en wat te gaan drinken. Toen we terug wouden gaan zagen we dat de bus er al stond (die ons naar het vliegtuig zou brengen). We waren net optijd!! Na een korte vlucht kwamen we aan in Helsinki en daar stond mijn gastgezin me op te wachten. We vertrokken in Helsinki en gingen eerst langs bij de zus van Markku. Daarna reden we verder naar Jyväskylä. Hier hebben we Benjamin afgezet en hij ging dan naar huis met zijn gastgezin. Na een lange rit kwamen we eindelijk aan in Hankasalmi. Veel hebben we niet meer gedaan en ik ben vroeg gaan slapen.







De tweede dag zijn we een beetje gaan rondwandelen in Jyväskylä. We zijn eerst pizza gaan eten en daarna even naar de bib geweest, waar ik misschien Finse lessen ga volgen. Maar dat is nog allemaal niet zeker. Daarna zijn we verder gereden naar de speeltuin, hier hebben de kinderen een beetje gespeelt en ik heb op een bankje gezeten bij Markku en Paula. Daarna zijn we naar huis gegaan en hebben we buiten gezeten en een beetje tv gekeken.



Vandaag zijn we gaan vissen. Maar voor we gingen vissen, moesten we eerst wormen hebben. Markku, Rinna en Niko zijn wormen gaan zoeken en nadat we er genoeg hebben zijn we vertrokken naar het zomerhuisje van Markku en zijn zus. Dit huisje lag aan een héél groot meer, het was er heel gezellig maar het enige nadeel is: ik sta VOL muggenbeten!!!  We gingen met een bootje het meer op en hebben daar een beetje gevist. Ik heb de eerste vis gevangen, de eerste en de laatste voor mij. In totaal zijn er 6 visjes gevangen. Nadat we gevist hebben, ben ik samen met Paula in de sauna gegaan. Verschrikkelijk heet!!! Ik heb er misschien maar 5 minuten ingezeten. Ik kon als ik wou ook nog gaan zwemmen in het meer, maar dat zag ik niet echt zitten.




Voor de rest heb ik nog niet veel te vertellen. Alles gaat hier zo zijn gangetje en de taal is nog steeds zeer onverstaanbaar voor mij. Ondertussen ben ik het wel al gewoon om in deze taal te leven.
Mijn gastouders zijn lieve mensen en proberen me zo goed mogelijk op te vangen. Voor de kindjes ben ik een soort artractie, ik heb geen 5 minuten rust. Maar daar zal binnenkort wel verandering in komen.

Ik wil nog even de groetjes doen aan Pake en Moeke, want die zijn niet zo handig met mailtjes ;)!


Tot de volgende,
Marijne