Moi moi,
hier zijn we weer met een
nieuw blogberichtje. Ik had mezelf belooft dat ik elke week een
verslag zou typen van wat er gebeurd is die week, maar natuurlijk heb
ik dat niet gedaan en moet ik voor de zoveelste keer weer diep in
mijn geheugen gaan graven.
Ik had me weer
vergist met het weer. Mijn vorig blogbericht is geschreven op 16
april. Ik schreef ‘de sneeuw is nu écht aan het smelten’, maar
nee hoor... de volgende dag (17 april) was het landschap weer bedekt
met een wit laagje sneeuw. Deze is nog enkele dagen blijven liggen en
vanaf toen heeft het niet meer gesneeuwd.
Sinds ongeveer 1 week
geleden (rond 26 april) begon het zonnetje te schijnen en de
temperaturen lagen rond de 15-16 graden. Heel erg leuk natuurlijk.
Maar natuurlijk is het de laatste dagen weer regenachtig geweest,
maar helemaal niet koud. Ik denk hetzelfde weertje als in België.
De dagen beginnen langer
te worden en de nachten korter. Rond 12uur ‘s nachts is het pas
helemaal donker (misschien zelfs een beetje later) en rond 3 uur ‘s
nachts begint het alweer licht te worden.
Week 35 (deel 2)
Deze week had ik
alleen op maandag examen (van aardrijkskunde). Dus ik moest op
dinsdag en woensdag niet naar school. Op dinsdag namiddag vertrok ik
naar Jyväskylä waar ik een beetje heb
geshopt met Benjamin (natuurlijk niet teveel want ik moet zuinig zijn
met mijn centjes). Hierna namen we de bus naar het sportcentrum waar
we de hockeywedstrijd (play-off) Jyp tegen Pelicans zouden gaan
kijken. Natuurlijk won JYP met 2-6 (ongeveer). Enkele weken later was
JYP kampoen, JOEPIE!!! Na de wedstrijd hebben we gewacht op de
spelers zodat we een foto konden maken samen met hun. Na de foto
namen we de bus terug naar het centrum waar we even eten gingen
uithalen en daarna namen we de bus naar Benjamin zijn thuis waar we
gegeten hebben, gepraat,… en daarna zijn we gaan slapen.
Benjamin moest ‘s
morgens naar school dus hij stond een beetje vroeger op als mij. Na
zijn examen ging Benjamin naar Coffee House waar hij wachtte op mij.
Hierna ben ik even kadootjes gaan kopen voor mijn liefste nichtje
haar verjaardag en communie. Na het opsturen van het pakketje gingen
we even naar de tattoo shop voor het bekijken van Benjamin zijn
ontwerp. De tattoo shop ‘Simply Tattoo’ is een plaats waar je
tattoos kan laten zetten + aan de andere kant heb je een klein
cafeetje ‘Lounge’ waar je koffie, thee,… kan drinken. En het
beste van alles is, de meeste dingen zijn geïmporteerd van België!!!
(De eigenaar heeft enkele jaren in België gewoond en gestudeerd). Na
enkele dingen besproken te hebben en een lekkere koffie te hebben
gedronken gingen we terug naar het centrum waar we hadden afgesproken
met Lisa. Lisa is een meisje van België die met Erasmus hier in
Finland is. We gingen samen naar pizzabuffet Rax waar je voor 8,5
euro zoveel pizza, lasagne,…mag eten als je wilt. Hier hebben we
enkele uurtjes gezeten en gepraat over onze ervaringen en daarna nam
ik de bus naar huis, want de volgende dag begon de nieuwe en laatste
periode van dit schooljaar.
Op donderdag ging ik
niet naar school, want we vertrokken tegen de middag met de bus naar
Kokkola. AFS Jyväskylä had een kleine uitwisseling georganiseerd.
Benjamin en ik gingen naar Kokkola, Alejandro ging naar Kajaani en
Nazareth en Cara (van Halsua) en Di (van Kajaani) kwamen naar
Jyväskylä voor enkele dagen. Na een busrit van ongeveer 4 uur
kwamen we aan in Kokkola waar mijn ’nieuwe gastpapa’ mij kwam
oppikken en me naar mijn tijdelijke thuis bracht. Ik maakte kennis
met mijn gastmama en mijn 3 gastzussen (Sara, Sofie en Fanny). Na een
beetje gegeten te hebben, vertrokken we naar de stad voor een korte
rondleiding door Kokkola. We zijn ook even gestopt bij de zus van
mijn gastpapa (Juho). Zij heeft een eigen winkeltje met allemaal
leuke spulletjes en ze studeert als leerkracht lager onderwijs
(volwassen onderwijs). Normaal zou ik de volgende dag naar school
gaan met een van mijn zussen, maar aangezien die maar enkele uren les
hadden zou dat de moeite niet zijn, dus hadden we afgesproken dat ik
samen met mijn ‘gasttante’ naar school ging. Zij heeft 3 weken
stage moeten geven aan kindjes en die dag was haar laatste dag en ik
mocht meegaan. Na het bezoekje gingen we terug naar huis en hebben we
een beetje gepraat over vanalles en nog wat.
De volgende morgen
vertrok ik ‘s morgens vroeg met Juho naar zijn werk waar hij een
korte rondleiding gaf en me informeerde wat voor werk hij deed. Een
kwartiertje later was zijn zus er om mij op te pikken en mij mee naar
school te nemen. Op school hebben we eerst een beetje voorbereidingen
gedaan om iets te knutselen, daarna zijn we naar de klas gegaan en
moest ik mezelf voorstellen aan de kindjes en zij moesten zich dan
ook voorstellen aan mij in het Engels, heel schattig om te zien. Ze
kwamen zelfs dingen aan mij vragen in het Engels en ze kregen nog
maar enkele maanden Engels! Na de ontmoeting hebben we iets
geknutseld met vilt en touw (allemaal stukjes vilt en touw bij elkaar
plakken en een landschap vormen). Na het knutselen gingen we eten en
na het eten werden de stagiairs bedankt en
afscheid genomen door samen spelletjes te spelen. We aten nog wat
cake in de leerarenkamer en daarna bracht mijn gasttante mij naar
huis. Rond 3uur heeft Juho mij naar het centrum gebracht waar ik zou
wachten op Benjamin, Stephanie (Filipijnen) en Francesco (Italië).
We zijn eerst iets gaan eten en daarna hebben we nog een beetje
rondgewandeld in de stad. ‘s Avonds zijn we gaan bowlingen (Juho,
mijn gastzusje en een vriendinnetje, Ramita (Thailand), Lara
(Brazilië), Francesco en Benjamin). Na het bowlen gingen we naar een
verjaardagsfeestje van twee meisjes die bij Lara en Francesco op
school zitten. Hier hebben we veel nieuwe en leuke mensen leren
kennen. Na het verjaardagsfeestje gingen we nog even naar een bar met
Lara en haar zus.
Na een beetje te
hebben uitgeslapen moesten we alweer opstaan om te vertrekken naar
Lara haar thuis. Haar mama had een stadsspel voor ons voorbereid. Na
het stadspel hebben we lekkere dingen gegeten bij haar thuis om al
een beetje Vapu (1 mei) te vieren voor Lara aangezien Lara dan niet
in Finland is maar op vakantie met school in Rome. We aten iets
typisch Braziliaans en ook enkele typische Finse dingen. Hierna
gingen we met enkele vrienden van Lara haar gastmama en mijn gastpapa
floorball spelen in een of andere sporthal. Het was de ‘oudste’
tegen de ‘kleinste’ en natuurlijk wonnen de oudste, ook al waren
de kleinste heel erg goed. Hierna gingen we terug naar Lara haar
thuis en keken we nog 2 films met Lara, Benjamin en Francesco en
daarna terug naar huis. Op zondag was het de landendag van Stephanie
uit de Filipijnen. Ze presenteerde haar land en konden genieten van
een dansvoorstelling en smullen van lekker eten. Na veel plezier
gehad te hebben bij Stephanie haar thuis gingen we naar Francesco
zijn thuis om nogmaals een film te kijken. We gingen niet te laat
naar huis, want de volgende morgen zouden we voor een paar uurtjes
naar de Zweedse school gaan om te kijken hoe het daar is.
Week 36
‘s Morgens stonden we
dus op, maakte onze tas klaar, namen afscheid van mijn gastgezin en
vertrokken naar school waar we eigenlijk gewoon een beetje hebben
rondgehangen (Benjamin en ik). Na de lunch vertrokken Benjamin,
Stephanie en ik naar het centrum waar Lara en Francesco op ons waren
aan het wachten. We hebben een beetje gezeten en gepraat en toen was
het tijd om naar het station te gaan. Na een lange treinrit kwamen we
terug aan in de vertrouwde omgeving.
Deze schoolweek
beloofde alweer een korte week te worden. We gingen naar school op
dinsdag en woensdag en op donderdag vertrokken we naar Wild Camp.
-Wild Camp is georganiseerd door het gastgezin van Lilian (Brazilië),
omdat wij (de AFS studenten) elkaar nog eens wouden zien na het
geslaagde Lapland. Het idee was er onmiddellijk na de Lapland trip,
maar ik was er helemaal niet zeker van als Wild Camp wel echt zou
doorgaan tot dat we in maart een mail kregen met alle info.- Op
donderdag 26 april vertrokken we ’s morgens vroeg met de trein
richting Hyvinkää. Na een rit van ongeveer 4 uur kwamen we aan in
het station waar we alle andere studenten weer zagen, het was een
fijn weerzien! Even wachten op de bus en dan een dik halfuur rijden
in the middle of nowhere. De bus dropt ons en onze spullen ergens
langs de weg en dan kon het avontuur beginnen. Gepakt en gezakt 1,5
km wandelen naar de kampplaats. Na een vermoeiende wandeling kwamen
we aan op het kamp en werden we verwelkomt door de gastouders van
Lillian, Minttu en Anti. Na een korte introductie was het tijd om de
tenten op te zetten, wat makkelijk gezegd is dan gedaan. Het waren
grote tenten met vanbinnen een kleine kachel, dus het was een hele
constructie om deze recht te krijgen. Na een tijdje stonden de tenten
recht en was het tijd om rustig rond het kampvuur te zitten en te
wachten op het lekkere eten. De eerste dag hebben we niet veel meer
gedaan. We kregen informatie hoe we water moesten nemen voor als we
ons wouden ‘douchen’ en we kregen nog wat algemene informatie.
Voor de rest van de dag hebben we gewoon een beetje aan het kampvuur
gezeten en gepraat met elkaar. Het eerste probleem dook al op ’s
nachts rond 3 uur. We waren iets vroeger gaan slapen en niemand was
wakker gebleven voor het vuur aan te houden, dus om 3 uur was het
ijskoud in onze tent. Na enkele mislukte pogingen was het toch gelukt
om het vuur aan te krijgen en vanaf toen moest ieder uur iemand
wakker blijven om het vuur in de gaten te houden.
Na een korte nacht moesten
we rond 8 uur opstaan. We kregen ontbijt en wat tijd om ons op te
frissen en wakker te worden. We spelen een spel waarbij je de vlag
van het andere team moet proberen te vinden en meenemen naar je
andere kamp, maar natuurlijk was dit heel snel gedaan omdat we geen
fut hadden na een korte en koude nacht. Die dagen hebben we vooral
gepraat, gelachen, gegeten,... aan het kampvuur. In de namiddag kwam
er een vriendin van Minttu die wat uitlag gaf over luchtdrukschieten.
Na de info mocht je in groepjes gaan proberen, maar eer dat mijn
groep aan de beurt was, had ik eigenlijk al geen zin meer om te gaan
en ben ik gezellig met de rest aan het kampvuur blijven zitten. ’s
Avonds was het tijd voor griezelverhalen aan het kampvuur, heel
grappig en natuurlijk ook super gezellig. Hierna hebben we nog even
in een tent gezeten en daarna zijn we toch maar naar bed gegaan omdat
iedereen moe was van de vorige korte nacht.
De volgende ochtend
(zaterdag) liep een beetje uit te hand. De bedoeling was dat we zoals
de eerste morgen om 8 uur zouden opstaan, maar het is (bijna) niemand
gelukt om zo vroeg op te staan en uiteindelijk zijn we rond 10 uur
opgestaan. We hebben snel ontbeten en zo konden we beginnen aan een
nieuwe dag. Eerst hebben we in groepjes art against racism gedaan. We
moesten foto's zoeken uit boekjes en vertellen waarom wij dit
plaatsen bij racisme en daarna moesten we een originele collage maken
met deze afbeeldingen, was wel leuk! Daarna was het tijd voor te
paintballen. Elk team kreeg een kant van het bos en we moesten dan
proberen naar de andere kant van het bos te gaan en de vlag te
bemachtigen. De eerste keer was ik redelijk snel dood, maar de tweede
keer ben ik niet geraakt maar toen waren mijn verfballen op (door
Benjamin!). Benjamin zat bij ons in de groep en zijn verfballen waren
ook op, maar hij was zo 'slim' om naar onze vlag toe te lopen dus
iedereen dacht dat het een indringer was en begon op Benjamin te
schieten, zelfs ik en ik zat in hetzelfde team als Benjamin. Slimme
zet dus! Na het paintballen konden we onze t-shirt versieren met
stencils van bloemen, hartjes,... of zelf er iets op tekenen met
textielstiften of we konden vriendschapsarmbandjes maken. Het was een
rustige en leuke dag! 's Avonds hebben we nog samen aan het kampvuur
gezeten. Toen we in de tent lagen kregen we nog even bezoek van de
andere tent. Aangezien we nog wakker moesten blijven voor het vuur in
de gaten te houden, hebben we maar enkele moppen verteld, altijd
grappig! Na veel gelach was het dan tijd om te gaan slapen om voor de
laatste keer wakker te worden in de tent op Wild Camp.
Op zondag 8uur 's morgens
stonden we vroeg op om te ontbijten en alles af te breken. We
begonnen met de tenten en daarna alle kapotte meubelen, HUP het
kampvuur op. Na alles te hebben opgeruimd kregen we lekkere pizza. Na
het eten hebben we voor de laatste keer allemaal samen gezellig aan
het kampvuur gezeten en natuurlijk heel veel groepsfoto's gemaakt als
aandenken. Toen was het tijd om onze spullen te pakken en richting
bus te wandelen die ons bracht naar het station. Op het station
moesten we nog even wachten op de trein, maar als snel moesten we
afscheid nemen van de eerste groepen die naar huis vertrokken.
Wild Camp was een geslaagd
kamp! Ik vond het zelfs beter als de Lapland trip. Dit kamp draaide
rond samen zijn en relaxen. Ik ben weer een super ervaring rijker.
Week 37
Op
maandag moest ik gelukkig niet naar school omdat mijn school een
brugdag maakt aangezien het op dinsdag 1 mei is. Die maandag en
dinsdag (eigenlijk de hele week) is een zeer belangrijke week hier in
Finland. Iedereen gaat verkleed op straat en drinkt heel veel. Op
maandag vertrok ik rond de namiddag naar Jyväskylä. Hier waren
Minka, Jasmin, Nazareth, Saara, Royland en Benjamin. We hebben eerst
wat inkopen gedaan om de avond rond te komen en daarna zijn we gaan
grillen bij Jasmin haar thuis. Rond middernacht hebben we de taxi
genomen naar het centrum waar we enkele barren zijn afgegaan. Er was
echt heel veel volk en iedereen was goed dronken, altijd leuk om te
zien! Na het feesten gingen we naar Minka haar thuis waar ik als een
blok in slaap viel, aangezien ik een beetje ziek was (verkouden) en
nog steeds stikkapot was van Wild Camp. De volgende ochtend hebben we
snel ontbeten om daarna weer naar het centrum te gaan. We hebben
eerst een beetje rondgelopen en daarna hebben we in het park gezeten
en Subway gegeten. Iedereen zat in het park en het was echt heel leuk
om te zien. In het centrum zelf waren er kraampjes (zoals de markt).
Rond 8 uur nam ik de bus terug naar huis, want de volgende dag was
het alweer schooltijd!
Op
donderdag was een speciale dag. Tijd voor de tattoo! Rond 12uur ging
ik samen met Benjamin naar de shop en al snel was het mijn beurt. De
tattoo die ik heb is 'unelmat voivat käydä toteen' wat 'dromen
kunnen uitkomen' betekend. Ik wil hiermee zeggen dat je moet blijven
geloven in je dromen en op een dag komen ze uit, als je er maar hard
genoeg in gelooft. Voor mij was het een droom om eens een jaar naar
het buitenland te gaan. In het begin zag het er allemaal niet zo goed
uit, maar het is me gelukt en ik ben de mensen die mij geholpen
hebben mijn droom waar te maken eeuwig dankbaar! Ik ben alweer een
ervaring rijker. Hier beneden zie je mijn tattoo, pas gezet:
Ook
dit weekend was weer een druk weekend. Zaterdag om 6uur stond mijn
wekker omdat we op AFS weekend vertrokken, het allerlaatste! Mijn
gastpapa bracht me naar Jyväskylä waar ik samen met Ida
(vrijwilligster), Benjamin en Alejandro de trein nam naar Pännäinen.
Na een treinrit van 4 uur kwamen we eindelijk aan in het station,
maar daarna moesten we eerst nog een rit in de auto doorstaan. Wat
een hel, rijden in het midden van het bos met duizend bochten!
Uiteindelijk zijn we veilig en wel aangekomen. Na het eten begon de
eerste praatsessie al. Natuurlijk redelijk saai gelijk de andere
praatsessies die volgden. Ook in dit kamp hebben we t-shirt versiert.
Hier ging het vooral om teksten als herinnering. Ook werden er heel
veel boeken doorgegeven waar je iets mocht inschrijven, maar
natuurlijk ben ik mijn boek vergeten! Ik heb wel enkele tekstjes
gekregen, dus die ga ik er zeker inplakken. 'S avonds konden we
pannenkoeken en worst gaan eten aan het kampvuur en daarna mochten we
in de sauna. Na het eten en de sauna was het tijd voor een
relaxuurtje. Hierna hebben we nog even gepraat met elkaar, maar we
zijn al redelijk vroeg gaan slapen deze keer.
Op
zondag morgen was het alweer tijd om onze spullen te pakken en onze
laatste praatsessie. Na de sessie hebben we nog even aan onze
t-shirts gewerkt en daarna speelde we enkele spelletjes. Cara en ik
zijn even naar het strand gegaan, maar het waaide zo hard dat we al
snel terug binnen waren. Hierna was het tijd voor afscheid en onze
laatste koffie samen. Wij vertrokken al wat vroeger, omdat we onze
trein moesten halen. Het was een leuk weekend, maar ik had er meer
van verwacht omdat dit het laatste weekend was waar we samen waren.
Week 38
Deze
week is er niet veel gebeurd. Het is de eerste week in dit jakso dat
ik een volledige week naar school ben geweest. Op vrijdag had ik
sportklas waar we een looptest hadden. We moesten 2,5km lopen. Ik
deed er 19:36minuten over, veel te lang vind ik zelf! Dus ik moet
dringend beginnen lopen, misschien start to run. De weg is hier wel
niet ideaal om te lopen, maar een vriendin op school had al
voorgesteld om na school te gaan lopen op het schoolterrein.
Nog 2
weken les (uitgezonderd 17 mei) en dan beginnen de examens. De
examens duren 5 dagen. Dus binnen 3 korte weken heb ik al grote
vakantie!
Dit
weekend hebben we op zaterdag het huis van Markku zijn mama en papa
opgeruimd omdat het verkocht is. Wat een werk, al die spullen
opruimen! 's Avonds ben ik met Rinna en Kanerva (mijn gastnicht)
foto's gaan maken voor Kanerva haar schoolopdracht. We waren naar een
plekje gegaan waar allemaal huisjes staan van vroeger en nu is het
dan ook een klein museum. We hebben ineens afgesproken om samen eens
een dagje foto's te gaan maken. Op zondag was het moederdag en hebben
we Paula verwent met een ontbijt. Daarna zijn we nog even Paula haar
mama in Jyväskylä gaan bezoeken en daarna terug naar het huis van
Markku zijn ouders voor de rest van de spullen op te halen. Hierna
zijn we allemaal samen gezellig pizza gaan eten en zo was de zondag
en het weekend alweer om.
Zo,
dit was het alweer voor deze keer. Ik denk dat dit het voorlaatste
blogbericht is wat ik geschreven heb hier in Finland. Binnen exact 44
dagen ben ik alweer in België. Wat gaat de tijd toch snel!
Nu ga
ik nog genieten van het mooie Finland.
Moika!!!
